Historia portu

 

Zbudowany w latach 1926-1931 port rybacki w Jastarni-Borze, był pierwszą tego typu inwestycją morską w II Rzeczypospolitej. Wśród innych portów i przystani powstałych w tym okresie w naszym kraju,  wyróżniało go również to, że był jedynym zaprojektowanym i wykonanym w całości polskimi siłami.

 

Koncepcja jego budowy, opracowana przez Józefa Poznańskiego, zakładała stworzenie basenu portowego na wodach Zatoki Puckiej przez usypywanie jego nabrzeży z piasku wydobywanego w trakcie prowadzenia prac pogłębiarskich. Realizowane w ten sposób roboty doprowadziły do powstania basenu o powierzchni 8 ha i 16 hektarów przyległych terenów lądowych. Dzięki usypywaniu nabrzeży zabezpieczono również silnie niszczony brzeg w sąsiadującej z przystanią osadzie Bór, ratując w ten sposób cześć jej zabudowań znajdujących się najbliżej wody.

Szkielet konstrukcji nabrzeży wykonany został z drewnianych pali, które dopiero w latach 1974-1975 zastąpiono żelbetonem.

 

Niemal od początku istnienia port w Jastarni służył nie tylko rybakom. Od roku 1927 wykorzystywany był jako przystań dla statków żeglugi przybrzeżnej, a od lat 30. XX wieku stanowił bazę szkoleniową dla adeptów żeglarstwa morskiego, zrzeszonych w Akademickim Związku Morskim oraz w wodniackich drużynach harcerskich. Z tego powodu, w okresie międzywojennym, Jastarnia nosiła miano kolebki polskiego żeglarstwa morskiego.

Pomimo, że  wąskie wejście do tego portu cieszyło się złą sławą wśród miłośników żagli (a dawne żaglówki i jachty bardzo rzadko zaopatrzone były w silnik), wybrana lokalizacja - jak podkreślano - z dala od zgiełku dużego miasta najlepiej nadawała się na sportowy ośrodek żeglarski.

 

We wrześniu 1939 port był przystanią dywizjonu trałowców, najdłużej operujących okrętów nawodnych II Rzeczypospolitej. Uległy one w większości zatopieniu po zbombardowaniu portu przez nieprzyjaciela w dniu 14 września 1939 r.

Odbudowany ze zniszczeń wojennych w latach 1947-49 port w Jastarni stał się szybko ważną bazą rybacką i ośrodkiem szkolenia żeglarzy. Po latach przywrócono mu również funkcję przystani pasażerskiej.

 

Przez ośrodek szkoleniowy w Jastarni przeszła niemalże cała powojenna kadra kapitańska żeglarstwa polskiego. W latach 60. nastąpiła nawet rozbudowa bazy ośrodka. Wzniesiono trzy piętrowe budynki mieszczące pokoje dla uczestników szkoleń oraz hangar na jachty o powierzchni 1000 m2 wraz z warsztatem  remontowym. Niestety wraz z utworzeniem głównej bazy morskiej żeglarzy w Gdyni, ranga ośrodka w Jastarni znacznie spadła.

Metadane - wyciąg z rejestru zmian

Akcja Osoba Data
Dodanie dokumentu: Andrzej Nowacki 24-03-2012 23:25:07
Osoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: Andrzej Nowacki 24-03-2012
Ostatnia aktualizacja: Andrzej Nowacki 24-03-2012 23:25:07